ერთგული პირუტყვები - ხალხური ზღაპარი
ძმები გრიმების ზღაპარი კეთილ კაცსა და მის გადარჩენილ ცხოველებზე. შეიტყვეთ, როგორ გადაუხადეს სიკეთით თაგვმა, მაიმუნმა და დათვმა თავიანთ მხსნელს.
- ხანგრძლივობა
- მოსმენები
- 0 მოსმენა
შემსრულებელი
გიორგი ყველაშვილი, გიორგი ჯიქურიძე, გოგა მოძმანაშვილი, ალეკო ბეგალიშვილი, ნატა ბერეჟიანი, ნინო მითაიშვილი, ანა ქურთუბაძე
ზღაპრის შესახებ
ძმები გრიმების ეს მშვენიერი აუდიო ზღაპარი, სახელად „ერთგული ცხოველები“, მოგვითხრობს ერთი კეთილი, მაგრამ ღარიბი კაცის საოცარ თავგადასავალს. დიდი ხნის წინათ ქვეყნად ერთი კაცი ცხოვრობდა. ფული ძალიან ცოტა ჰქონდა და იმ მცირედით, რაც შემორჩა, მოგზაურობა გადაწყვიტა. მივიდა ერთ სოფელში და ხედავს, ბავშვები გარბიან, ყვირიან და ხმაურობენ. „ბავშვებო, აქ რა ხდება?“ — იკითხა კაცმა ცნობისმოყვარედ. „აი, რა,“ — უპასუხეს ბავშვებმა ჟრიამულით, — „თაგვი დავიჭირეთ და ცეკვა უნდა ვასწავლოთ. შეხედეთ, როგორ მხიარულად დარბის!“ კაცს შეებრალა საწყალი ცხოველი და თქვა: „ბავშვებო, გაუშვით თაგვი. ამ საქმეში ფულს გადაგიხდით!“ მისცა ბავშვებს ფული და მათაც გაუშვეს თაგვი. საბრალო ცხოველი გაიქცა და სოროში დაიმალა. კაცმა გზა გააგრძელა. მეორე სოფელში შევიდა და ხედავს, ბავშვებს მაიმუნი დაუჭერიათ; აიძულებენ იცეკვოს და მოსვენებას არ აძლევენ. კაცმა ბავშვებს ფული გადაუხადა და მაიმუნიც გააშვებინა. მიადგა მესამე სოფელს, სადაც ბავშვებს დათვი დაებათ ჯაჭვით. კაცმა გამოისყიდა დათვი, რომელმაც გაიხარა და პირდაპირ ტყეში შევარდა. კაცს ჯიბეში გროშიც არ დარჩა და ჩაფიქრდა: „მეფეს ხაზინაში საჭიროზე ბევრად მეტი ფული აქვს. რაღა შიმშილით მოვკვდე? ცოტას ავიღებ და, როგორც კი ვიშოვი, უკანვე დავაბრუნებ.“ შეიპარა ხაზინაში, მაგრამ ის-ის იყო გამოძვრა, რომ მსახურებმა შეიპყრეს. გადაწყვიტეს, ყუთში ჩაესვათ და მდინარეში გადაეგდოთ, თან ერთი დოქი წყალი და პური გაატანეს. მიცურავს კაცი მდინარეზე და შიშით კვდება. უცებ ესმის, ვიღაც ფხაჭნის საკეტს. იხდება ყუთის სახურავი და მის წინ თაგვი, მაიმუნი და დათვი დგანან! სწორედ მათ აუხადეს ყუთი, ოდესღაც ხომ კაცმა ისინი იხსნა. ამ დროს წყლიდან კვერცხის მსგავსი თეთრი ქვა მოცურდა. „რა დროულად გამოჩნდა ეს ჯადოსნური ქვა, ვინც აიღებს, ყველა სურვილს აიხდენს,“ — თქვა საზეიმოდ დათვმა. კაცმა ქვა ამოიღო და ისურვა, ჰქონოდა ციხესიმაგრე, და მაშინვე ასეთ მშვენიერ ადგილას აღმოჩნდა. ცოტა ხანში გზაზე ვაჭრებმა ჩამოიარეს და გაუკვირდათ ამხელა ციხესიმაგრის დანახვა. კაცმა მათ თავისი საიდუმლო გაანდო. ვაჭრებმა კაცი მოატყუეს, ქვაში მშვენიერი საქონელი გაუცვალეს და წაართვეს. როგორც კი ხელიდან გაუშვა ქვა, კაცი ისევ მდინარეში, ჩაკეტილ ყუთში აღმოჩნდა. ერთგული ცხოველები მაშინვე მასთან გაჩნდნენ, მაგრამ ამჯერად საკეტის გატეხვა ვერ მოახერხეს. „ჯადოსნური ქვა უნდა ვიპოვოთ, თორემ ჩვენი ყველა მცდელობა ამაო იქნება,“ — თქვა მტკიცედ დათვმა და სამივე ციხესიმაგრისკენ გაეშურა. დათვმა თაგვს დაავალა საკეტში შეხედვა. თაგვმა აღმოაჩინა, რომ ქვა წითელ თოკზე ეკიდა და ორი კატა იცავდა. მეგობრების რჩევით, თაგვმა მძინარე პატრონს თმა მოაჭამა. გაბრაზებულმა პატრონმა კატები გააძევა. მეორე ღამეს თაგვმა თოკი გადაღრღნა და ქვა იატაკზე ჩამოაგდო. „აქედან თათით აიტანე!“ — უთხრა გამოფიტულმა თაგვმა მაიმუნს. მაიმუნმა ქვა პირში ჩაიდო და ზურგზე დათვს შეაჯდა, რათა მდინარე გადაეცურათ, თაგვი კი დათვის ყურში შეძვრა. გზაში დათვს ლაყბობა მოუნდა: „მისმინე, მაიმუნო, ჩვენ ხომ მამაცი მეგობრები ვართ?“ მაიმუნი დუმდა. „ეს რა საქციელია, რატომ არ მპასუხობ?“ — განაწყენდა დათვი. მაიმუნმა ვეღარ შეიკავა თავი, იყვირა და ქვა წყალში ჩაუვარდა: „სულელო! როგორ უნდა მეპასუხა ქვით პირში? აჰა, ახლა დავკარგეთ.“ „ნუ ბრაზობ, რამეს მოვიფიქრებთ,“ — დაამშვიდა დათვმა. მათ მოიხმეს ბაყაყები და უთხრეს: „ძლიერი მტერი გესხმით თავს, რაც შეიძლება მეტი ქვა მოაგროვეთ და კედელს აგიშენებთ.“ შეშინებულმა ბაყაყებმა უამრავი ქვა ამოზიდეს, ბოლოს კი ერთმა მოხუცმა ბაყაყმა სწორედ ის ჯადოსნური ქვა მოიტანა. დათვმა მაშინვე გამოართვა და წყლის ბინადრებს დაემშვიდობა. სამივე მეგობარი კაცთან გაჩნდა, რომელსაც უკვე სული სძვრებოდა. ქვას ხელი მოჰკიდა თუ არა, ისევ თავის ციხესიმაგრეში დაბრუნდა. მას შემდეგ ეს კაცი და მისი ერთგული ცხოველები ერთად ცხოვრობდნენ უზრუნველად და ბედნიერად.
