პატარა მუკის ამბავი - ხალხური ზღაპარი
აღმოაჩინეთ ჯადოსნური ქოშებისა და კეთილი გულის ძალა! მოუსმინეთ პატარა მუკის საოცარ თავგადასავალს, რომელიც გვასწავლის ადამიანების პატივისცემასა და სიკეთეს.
- ხანგრძლივობა
- მოსმენები
- 0 მოსმენა
შემსრულებელი
ნატა ბერეჟიანი, გიორგი ყველაშვილი, ანა ზამბახიძე, ალეკო ბეგალიშვილი
ზღაპრის შესახებ
წარმოგიდგენთ ცნობილი გერმანელი მწერლის, ვილჰელმ ჰაუფის დაუვიწყარ ნაწარმოებს. ეს შესანიშნავი აუდიო ზღაპარი, სახელწოდებით „პატარა მუკის ამბავი“, მოგვითხრობს ერთი უცნაური, მაგრამ მეტად საინტერესო ადამიანის ცხოვრებაზე. ჩემს საყვარელ ქალაქ ნიკეაში ერთი კაცი ცხოვრობდა, სახელად მუკი. იგი ძალზე უცნაურად გამოიყურებოდა: სიმაღლით სამ-ოთხ ფუტს ძლივს აღწევდა და პატარა ტანზე უშველებელი თავი ება, მოკლედ, ნამდვილ ქონდრისკაცს ჰგავდა. მუკი დიდ სახლში სრულიად მარტო ცხოვრობდა და გარეთ იშვიათად გამოდიოდა. სიარულისას ფეხებს სასაცილოდ მიაფრატუნებდა ხოლმე, რადგან დიდი ზომის ქოშები ეცვა. ჩვენ, ბავშვები, ასე გამოწყობილ მუკს დავცინოდით, ქუდებს ჰაერში ვისროდით და მის გარშემო ველურებივით ვცეკვავდით. ერთხელ, ჩემდა სამარცხვინოდ, ქოშზე ფეხი დავადგი და წავაქციე, რაზეც დიდხანს ვიხარხარე. მაგრამ, როდესაც ჩემი სახლისკენ მიმავალი მუკი დავინახე, ხუმრობის ხალისი სულ დამეკარგა. ის ჩვენთან შემოვიდა, მამაჩემმა კი სტუმარი დიდი მოწიწებით მიიღო. მოგვიანებით, მამამ მკაცრად მითხრა: „როგორც გავიგე, პატარა მუკი გაგიჯავრებია. მისი ამბავი რომ იცოდე, დარწმუნებული ვარ, აღარასოდეს დასცინებ.“ და მან პატარა მუკის საოცარი ისტორიის მოყოლა დაიწყო. პატარა მუკის მამა ღარიბი, მაგრამ მეტად პატივცემული ადამიანი იყო. მას ერცხვინებოდა შვილის გარეგნობა, ბავშვი არ უყვარდა და განათლებაც კი არ მისცა. როცა მამა გარდაიცვალა, მუკი სრულიად მარტო, ღარიბი და უწიგნური დარჩა. გულქვა ნათესავებმა სახლიდან გააგდეს და ურჩიეს, ბედი სხვაგან ეძებნა. მუკმა მამის დიდი ტანისამოსი მოირგო, ბოლოები შემოაჭრა, წელში გრძელი ხანჯალი გაირჭო, ჯოხი აიღო და გზას გაუდგა. ორი დღე-ღამე იარა, სანამ დიდ ქალაქს არ მიადგა. „აი, აქ ვიპოვი ჩემს ბედს, ვინმე კარს გამიღებს!“ - გაიფიქრა მან. ქალაქში ხეტიალისას ერთ ლამაზ შენობას წააწყდა, საიდანაც მოხუცი ქალი ყველას ცხელ ფაფაზე ეპატიჟებოდა. მუკი შიგნით შევიდა, სადაც უამრავი კატა დახვდა. დედაბერმა დაუბღვირა: „აქ რა გინდა?“ მუკმა მიუგო: „თქვენ ყველას ეპატიჟებოდით და მეც შემოვედი.“ ქალს გაეცინა: „ფაფას მხოლოდ ჩემი საყვარელი კატებისთვის ვამზადებ.“ მაშინ მუკმა თავისი უბედურება უამბო და სთხოვა: „ნება დამრთეთ, თქვენს კატებთან ერთად დავნაყრდე.“ დედაბერმა ის სახლში დატოვა და კატების მოვლა დაავალა. კარგა ხანს საქმე მშვენივრად მიდიოდა, მაგრამ კატები გაეშმაკდნენ. დედაბრის არყოფნაში ყველაფერს ამსხვრევდნენ, მერე კი თავს ისე აჩვენებდნენ, თითქოს არაფერი დაუშავებიათ. დედაბერი ყველაფერს მუკს აბრალებდა. სახლში ერთი ფინიაც ცხოვრობდა, რომელსაც მუკი ეფერებოდა. ერთხელაც, მადლიერების ნიშნად, ძაღლმა მუკი საიდუმლო ოთახში შეიყვანა. იქ მუკმა დიდი ქოშები და ლომისთავიანი ხის ჯოხი იპოვა. ჩაიცვა ქოშები, აიღო ჯოხი და სახლიდან გაიქცა. ქოშები მას საოცარი სისწრაფით მიაქანებდნენ. ბოლოს, ღონემიხდილმა შესძახა: „დრრრ! სდექ!“ და ქოშებიც გაჩერდნენ. მუკს ჩაეძინა და სიზმარში ფინიამ აუწყა, რომ თუ ქოშებით ქუსლებზე სამჯერ შემოტრიალდებოდა, სადაც მოისურვებდა, იქ გაფრინდებოდა, ხოლო ჯოხი მიწაში დამალულ განძს აპოვნინებდა. გამოღვიძებულმა მუკმა მაშინვე დიდ ქალაქში გამგზავრება ისურვა და წამებში იქ გაჩნდა. მან გადაწყვიტა, თავისი სისწრაფით მეფის შიკრიკი გამხდარიყო. ტურნირზე მან მეფის საუკეთესო მორბენალსაც კი გაუსწრო. მეფემ იგი პირად შიკრიკად დანიშნა. თუმცა, სხვა მსახურებს მისი შეშურდათ. კეთილმა მუკმა გადაწყვიტა, ჯადოსნური ჯოხით განძი ეპოვა და მტრები დაესაჩუქრებინა. მან მართლაც იპოვა ოქროთი სავსე ქოთანი, მაგრამ ამან უფრო დიდი შური გამოიწვია. მტრებმა მეფე დაარწმუნეს, რომ მუკი ქურდობდა. როცა მუკი ახალი ოქროს ამოსაღებად წავიდა, დაიჭირეს. მეფემ მრისხანედ ჰკითხა: „საიდან გაქვს ამდენი ოქრო?“ მუკმა უპასუხა: „ოქროთი სავსე ქოთანი სასახლის ბაღში ვიპოვე და მისი ამოთხრა მინდოდა.“ მეფეს არ სჯეროდა და ის ციხეში ჩასვა. სიკვდილით დასჯის შიშით, მუკმა მეფეს ქოშებისა და ჯოხის საიდუმლო გაუმხილა, მაგრამ არ უთხრა, როგორ უნდა გაჩერებულიყო. მეფემ ქოშები მოირგო და გიჟივით დარბოდა, სანამ გული არ შეუღონდა. გაბრაზებულმა მეფემ მუკი ქვეყნიდან გააძევა. გაღატაკებული მუკი ტყეში შევიდა და შიმშილის მოსაკლავად ლეღვი შეჭამა. უცებ წყაროში ჩაიხედა და დაინახა, რომ უშველებელი ყურები და გრძელი ცხვირი გაზრდოდა. სასოწარკვეთილმა სხვა ხის ლეღვიც გასინჯა და ძველი სახე დაიბრუნა. მუკი მიხვდა, როგორ ეძია შური. მან ორივე ხის ნაყოფი დაკრიფა და სასახლის მზარეულს უცხო ხილად მიჰყიდა. სადილზე მეფემ და მთელმა სამეფო კარმა ეს ლეღვი მიირთვეს. უცებ ყველას დიდი ყურები და გრძელი ცხვირი გაეზარდა. სასახლეში პანიკა ატყდა. მუკმა სწავლულის სამოსი გადაიცვა, წვერი მიიწება და მეფეს ექიმად წარუდგა. მან ერთ სეფექალს განსაკურნებელი ლეღვი აჭამა და შედეგი რომ ნახეს, მეფემ იგი განძთსაცავში შეიყვანა: „აირჩიე, რაც გსურს, ოღონდ კი ამ სამარცხვინო სენისგან მიხსენი.“ მუკმა მაშინვე თავისი ქოშები მოირგო, ჯოხი აიღო, წვერი ჩამოიგლიჯა და მეფეს უთხრა: „ვერაგო მეფევ, შენ ერთგულ მსახურებს უმადურობით უხდი! ეგ ყურები და ცხვირი სამუდამოდ დაგრჩება, რათა ყოველდღე გაიხსენო პატარა მუკი!“ შემდეგ ქუსლებზე სამჯერ შემოტრიალდა და იქაურობას გაეცალა. მას მერე პატარა მუკი მარტო, მაგრამ გამდიდრებული ცხოვრობს. გამოცდილებამ მას სიბრძნე შესძინა და ის დაცინვას კი არა, პატივისცემას იმსახურებს. მამამ რომ ეს ამბავი დაასრულა, მივხვდი ჩემს დანაშაულს. მეგობრებსაც ვუამბე ეს ისტორია და მას შემდეგ პატარა მუკს ყოველთვის დიდი მოწიწებით ვესალმებოდით.
