გლეხი, დათვი და მელა - ხალხური ზღაპარი
სახალისო ზღაპარი გლეხზე, რომელმაც დათვს პირობა დაურღვია და განსაცდელში ჩავარდა. შეიტყვეთ, როგორ იხსნა იგი ეშმაკმა მელამ ხიფათისგან თავისი მოხერხებულობით.
- ხანგრძლივობა
- მოსმენები
- 0 მოსმენა
შემსრულებელი
ანა ქურთუბაძე, გიორგი ყველაშვილი, გოგა მოძმანაშვილი, ანა ზამბახიძე, ნინო მითაიშვილი
ზღაპრის შესახებ
მოგესალმებით, პატარებო. დღეს ერთი საინტერესო ქართული ხალხური ზღაპარი უნდა მოგიყვეთ. ეს საოცარი აუდიო ზღაპარი, რომლის სახელია „გლეხი, დათვი და მელა“, მოგვითხრობს ერთ სახალისო და ჭკუის სასწავლებელ ამბავს. იყო და არა იყო რა, იყო ერთი გლეხი. ერთხელ გლეხი ყანაში სამუშაოდ წავიდა. გზაზე, პანტის ხესთან, დათვი დაინახა. დათვს იმდენი პანტა ეჭამა, რომ ვეღარ ინელებდა და იქვე, ხის ძირში გორავდა. გლეხს გაეცინა. ეს რომ დათვმა დაინახა, დაემუქრა: „არავის გააგებინო, თორემ შეგჭამო.“ გლეხმაც პირობა მისცა, რომ არავის გააგებინებდა. ყანაში მუშაობის შემდეგ კაცი სახლის გზას დაადგა. დათვი ჩუმად უკან დაედევნა, სახლის კუთხეს ამოეფარა და სმენად იქცა. გლეხი სიცილით უყვებოდა ცოლს დათვის ამბავს. დათვმა ყველაფერი გაიგონა, გაბრუნდა და გლეხის ყანაში დაწვა. მეორე დღეს გლეხი ისევ წავიდა ყანაში სამუშაოდ. იქ მწოლიარე დათვი რომ დაინახა, შეეშინდა. დათვი წამოდგა და შესძახა: „ადრე გამოხნავ, ადრე გამოგხრავ, გვიან გამოხნავ, გვიან გამოგხრავო.“ გლეხს შეეშინდა და გზის პირას კუნძზე ჩამოჯდა. შუადღისას ცოლმა სადილი მიუტანა: კარგად შემწვარი დედალი, სამი ხაჭაპური და ერთი ბოთლი ღვინო. გლეხმა უთხრა ცოლს: „რა მესადილება, ქალო, დათვი ყანაში წამოწოლილა და მეუბნება, ადრე გამოხნავ, ადრე გამოგხრავ, გვიან გამოხნავ, გვიან გამოგხრავო.“ ცოლმა გაკვირვებულმა ჰკითხა: „კი მაგრამ, დათვს ასეთი რა დაუშავე?“ „წუხელი რომ ამბავი მოგიყევი, იმისთვის მემუქრება,“ — ამოიოხრა გლეხმა. სად იყო და სად არა, უცებ გამოჩნდა მელა და შეწუხებულ გლეხს ჰკითხა: „რამ დაგაღონა?“ „როგორ თუ რამ დამაღონა, აგერ ყანაში დათვი წევს და შეჭმას მიპირებს,“ — უპასუხა გლეხმა. „თუ მაგ ქათამსა და ხაჭაპურებს მაჭმევ, დაგეხმარები,“ — ეშმაკურად შესთავაზა მელამ. „ოღონდაც მიშველე და ღვინოც მიჩუქნია,“ — გაუხარდა კაცს. დაჯდა მელა და გემრიელად მიირთვა სადილი. როცა ჭამა დაასრულა, გლეხს დაარიგა: „ახლა წადი და დათვის ახლოს დაიწყე ხვნა. მე პატარა გორაკზე ავალ, იქიდან დაგიძახებ და შენ მიპასუხე.“ გლეხმა ხვნა დაიწყო. მელა გორაკზე ავიდა და ხმამაღლა დაუძახა: „კაცო, შენ ეი!“ „რა იყო, რა ხდება?“ — გამოსძახა გლეხმა. „სამი წლის დათვის კვალი ხომ არ დაგინახავს სადმე? მეფე მოდის ჯარით და მისი ნახვა უნდა,“ — იკითხა მელამ. დათვს შეეშინდა და შეეხვეწა გლეხს: „არ მინახავს, ასე უთხარიო.“ „არა, არ მინახავს,“ — გასძახა გლეხმა მელას. „აბა, ეგ რა არის, მანდ რომ გიგდია?“ — არ მოეშვა მელა. გლეხმა ჩუმად ჰკითხა დათვს, ახლა რა ვუპასუხოო. დათვმა უთხრა, ასე თქვი, ეს ჯირკიაო. „თუ ჯირკია, დადე ურემზე!“ — ბრძანა მელამ. დათვი მაშინვე ურემზე შეგორდა. მელამ ისევ გადმოსძახა: „აბა, დააკარი ჯირკი ურემზე, რომ არ ჩამოგივარდეს.“ გლეხმა ურემზე თოკით მაგრად დააკრა დათვი. მელამ გამარჯვების ნიშნად დასძახა: „აბა, ახლა შენ იცი!“ გლეხმა აიღო კეტი და დასცხო დათვს. აღრიალდა დათვი, გლეხი კი ურტყამდა და ურტყამდა. ძლივს გახსნა დათვმა თოკი, გადმოხტა ურმიდან და ტყისკენ გაძუნძულდა. ჭირი იქა, ლხინი აქა! ქატო იქა, ფქვილი აქა!
