კომბლე - ხალხური ზღაპარი
მოუსმინეთ ცნობილ ქართულ ზღაპარს კომბლეზე, რომელმაც თავისი საყვარელი ცხვრები ბოროტი მგლისგან იხსნა. საინტერესო აუდიო ზღაპარი პატარებისთვის.
- ხანგრძლივობა
- მოსმენები
- 2 მოსმენა
შემსრულებელი
ანა ზამბახიძე, გიორგი ყველაშვილი, გოგა მოძმანაშვილი, ნატა ბერეჟიანი, ნინო მითაიშვილი, ალეკო ბეგალიშვილი
ზღაპრის შესახებ
მოგესალმებით bulbuli.ge-ს პატარა მსმენელებო. დღეს წარმოგიდგენთ ცნობილ ქართულ ხალხურ შემოქმედებას, რომლის ავტორი თავად ხალხია. ეს საინტერესო აუდიო ზღაპარი სახელწოდებით „კომბლე“ მოგვითხრობს ერთ შრომისმოყვარე კაცზე. იყო და არა იყო რა, ღვთის უკეთესი რა იქნებოდა, იყო ერთი უბრალო და მშრომელი კაცი, რომელსაც კომბლე ერქვა. კომბლე იმიტომ ერქვა, რომ გამუდმებით კომბლებს თლიდა და თავის სახლის ჭერში აწყობდა. ამ კეთილ კაცს ორი საყვარელი ცხვარი ჰყავდა. ცხვრები დილით თავისით მიდიოდნენ მწვანე მდელოზე საბალახოდ და საღამოს ისევ დამოუკიდებლად ბრუნდებოდნენ შინ. ერთ მშვენიერ დღეს, როდესაც ცხვრები საბალახოდ მიდიოდნენ, გზად ცბიერი მელია შემოხვდათ. მელიამ ცბიერულად ჩაიკითხა: „ცხვრებო, ცხვრებო, ვისი ხართ?“ ცხვრებმა კი ამაყად მიუგეს: „კომბლესი.“ მელიას გაუკვირდა და იკითხა: „კომბლე რა კაცია?“ ცხვრებმა ერთხმად უპასუხეს: „კომბლე ჩვენი პატრონია, კომბლებსა თლის, ჭერში აწყობს, ვინც ჩვენ შეგვჭამს, თავში ჩასცხებს.“ ამის გაგონებაზე მელიამ შიშით წამოიძახა: „ვაიმე, მეშინია თქვენი კომბლესი!“ თქვა ეს მელიამ და თავისი გზა სასწრაფოდ განაგრძო. იარეს ცხვრებმა, იარეს და ახლა ბრანწა დათვი შემოხვდათ. დათვმა ბოხი ხმით ჰკითხა: „ცხვრებო, ცხვრებო, ვისი ხართ?“ ცხვრებმა მასაც იგივე უპასუხეს: „კომბლესი.“ დათვმა დაინტერესებით იკითხა: „კომბლე რა კაცია?“ ცხვრებმა დათვსაც თამამად მიუგეს: „კომბლე ჩვენი პატრონია, კომბლებს თლის, ჭერში აწყობს, ვინც ჩვენ შეგვჭამს, თავში ჩასცხებს.“ ამ სიტყვებზე დათვსაც შეეშინდა: „ვაიმე, მეშინია თქვენი კომბლესი!“ თქვა დათვმა და სწრაფად გაეცალა იქაურობას. ცხვრებმა კვლავ იარეს, იარეს და ამჯერად გზად ავი მგელი გადაეღობათ. მგელმა ღრენა-ღრენით ჰკითხა: „ცხვრებო, ცხვრებო, ვისი ხართ?“ ცხვრებმა არც მას დაუმალეს: „კომბლესი.“ მგელმა იკითხა: „კომბლე რა კაცია?“ ცხვრებმა კვლავ გაიმეორეს: „კომბლე ჩვენი პატრონია, კომბლებს თლის, ჭერში აწყობს, ვინც ჩვენ შეგვჭამს, თავში ჩასცხებს.“ მაგრამ მგელმა დასცინა მათ და ხარბად წამოიძახა: „მე არ მეშინია თქვენი კომბლესი!“ თქვა ეს ავსულმა მგელმა და ორივე საცოდავი ცხვარი დაუნდობლად გადაყლაპა. საღამოს კომბლემ დიდხანს უცადა თავის ცხვრებს. უცადა და შინ რომ აღარ დაბრუნდნენ, ძლიერ შეწუხდა, ამიტომ მათ საძებნელად წასვლა გადაწყვიტა. ჩამოიღო ჭერიდან ერთი ყველაზე დიდი და მაგარი კომბალი, გაიდო მხარზე და გზას გაუდგა. იარა კომბლემ, იარა და პირველად მელია შემოხვდა. „მელიავ, ჩემი ცხვრები შენ ხომ არ შეგიჭამია?“ – ჰკითხა მან. მელიამ თავი იმართლა: „არა, ჩემმა მზემ!“ კომბლემ არ დაუჯერა და უბრძანა: „აბა, კბილები დაკრიჭე!“ დაკრიჭა კბილები მელიამ და კბილებში ჩიჩია არ ჰქონდა. კომბლე კვლავ გაუდგა გზას. ახლა დათვი შემოხვდა: „დათვო, ჩემი ცხვრები ხომ არ შეგიჭამია?“ დათვმაც უარყო: „არა, ჩემმა მზემ!“ კომბლემ მასაც მოსთხოვა: „აბა, კბილები დაკრიჭე!“ დაკრიჭა კბილები დათვმა და არც მას აღმოაჩნდა ჩიჩია. იარა კომბლემ, იარა და ბოლოს მგელი შემოხვდა. „მგელო, მგელო, ჩემი ცხვრები ხომ არ შეგიჭამია?“ – ჰკითხა კომბლემ განრისხებული ხმით. მგელმა იცრუა: „არა, ჩემმა მზემა!“ მაგრამ კომბლემ მკაცრად უთხრა: „აბა, კბილები დაკრიჭე!“ დაკრიჭა კბილები მგელმა და მაშინვე გამოჩნდა, რომ კბილებში ჩიჩია ჰქონდა. ამისი დანახვა და კომბლეს გაბრაზება ერთი იყო. სდრუზა და სდრუზა კომბლემ თავისი დიდი კომბალი მგელს, სდრუზა და სდრუზა, სანამ სული არ გააფრთხობინა. მერე სწრაფად გაუჭრა მუცელი, ამოიყვანა თავისი საყვარელი ცხვრები, რომლებიც უვნებლად გადარჩენილიყვნენ და სიხარულით გაუდგნენ შინისაკენ მიმავალ გზას. ასე იხსნა პატრონმა თავისი ცხვრები. ამბობენ, რომ კომბლეს ცხვრები ახლაც დადიან საბალახოდ და ვაი მისი ბრალი, ვინც მათ ხელს ახლებს.
